Op 12 april ontvingen we het ontstellende bericht dat is overleden dhr. Roelof Ruizendaal. Vanuit het niets, plotsklaps, een hartstilstand. Een bericht wat eigenlijk niet is te bevatten, zeker niet voor diegenen die hem zo goed kenden. Immers een sportieve kerel, altijd goedgemutst en vrolijk. Het laat ons allen verbijsterd achter.
Roelof was altijd bereid om je te helpen. Een losse opmerking spoorde hem aan om gelijk in de startblokken te stappen. We hebben het vele malen mogen meemaken in en om onze St.Urbanuskerk. Roelof was geen kerkganger, wel katholiek, het hield hem niet tegen om regelmatig in en om de parochie gespot te worden. Samen met zijn liefde Monique waren zij vanuit de Vriendenstichting enorm betrokken bij onze St.Urbanuskerk en haar gemeenschap. Torenklimmen uithelpen zondagmorgen vroeg tijdens Amstellanddag en dorpsfeest? Al had hij de avond daarvoor vaak wel een feestje en werd het standaard laat, hij stond er gewoon en deed zijn ding, rustig en beheerst. Kerst aan de Amstel was zonder hem eigenlijk niet mogelijk: Stroom, verlichting, versieren, muziek, foto’s maken tot boven op de ladder om zo de mooiste indrukken vast te leggen: hij was van alle markten thuis. En vervolgens ook nog een te veilen kavel aanbieden samen met zijn maat om ergens te komen klussen, geen probleem, graag zelfs! |
 |
|
Die keer, enkele jaren geleden, waarbij we op het punt stonden om te starten met de activiteiten en er ineens een gigantische regenbui naar beneden kwam met als resultaat een kortsluiting van jewelste: iedereen dacht dat we wel konden inpakken, niets deed het meer. De pannen met snert stonden koud te worden, de gluhwein verloor zijn geur en smaak, het chagrijn was groot. Maar Roelof bleef onverstoorbaar en fixte de boel, snel en vakkundig. Held! Na afloop, bij welke gelegenheid en event dan ook, was het borreltijd voor de vrijwilligers. Ook daar was hij altijd bij aanwezig en genoot van zijn biertje en het lekkers, maar vooral van de mensen en de gezelligheid. Altijd leuk, veel lachen en goede gesprekken wanneer je bij hem zat.
Zo hebben we Roelof leren kennen en zo gaan we hem herinneren: een kerel waar je op kon bouwen, die je graag hielp wanneer je erom vroeg of niet; die met je meeleefde en genoot, enorm betrokken was met de St.Urbanus en haar mensen. In de kerk heet het dienstbaarheid, naastenliefde, vergevingsgezind. Hij liet het gewoon zien in de praktijk. Een warme, fijne en dierbare kerel waarop we trots mogen zijn dat we hem in ons midden hadden en die we veel te vroeg enorm gaan missen.
We wensen Monique, zijn familie, vele vrienden en bekenden heel veel sterkte met het dragen van dit verlies.
Uw parochieteam. |
